Sections

Bonnet Jean

JeanBonnet.jpg

Jan Bonnet CM, VI Przełożony Generalny Zgromadzenia Misji (V następca św. Wincentego a Paulo). Urodził się 29 marca 1664 w Fontainebleau. W 1681 zostaje przyjęty do Seminarium Internum Zgromadzenia. Po jego ukończeniu zostaje skierowany do Wyższego Seminarium w Auxerre. Następnie zostaje mianowany superiorem w Chartres. W 1703 zostaje Asystentem V Przełożonego Generalnego - ks. Franciszka Watel'a. Po jego śmierci, VIII Konwent Generalny, 10 maja 1711 wybiera ks. Bonnet'a kolejnym Superiorem Generalnym Zgromadzenia.

24 lata sprawowania urzędu jest nie tylko najdłuższym w okresie przez Rewolucją Francuską ale również jednym z najważniejszych w historii Zgromadzenia. Przede wszystkim poważnym zadaniem dla niego było przeprowadzenie Wspólnoty przez trudny dla Kościoła okres Jansenizmu. Dla Zgromadzenia Misji było szczególnie delikatne wyzwanie ponieważ większość seminariów duchownych we Francji było kierowanych przez Misjonarzy. Tym samym mieli oni kontakty z wieloma biskupami o niepewnych poglądach podatnych na nauki Janseniusza. Stolica Apostolska potępiła Jensenizm jednoznacznie. Jan Bonnet, wbrew potencjalnym przeciwnościom i niewygodom na jakie naraził tu i ówdzie Zgromadzenie twardo stał na straży nauki Papieża. Bez skrupułów usuwał ze wspólnoty księży, którzy opowiadali sie za Jansenizmem, także szanowanych i wybitnych, m.in. ks. Himbert'a i ks. Philopald'a. Następni Generałowie - Jan Couty i Ludwik de Debras, kontynuowali to nastawienie.

Z drugiej strony ks. Bonnet uczynił bardzo dużo dla rozwoju Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia. Współpracując z siostrami Chauveau, Mazurier, Jouvin i Carlier pracował na prawodawstwem Sióstr Miłosierdzia. 11 marca 1718 uchwalone zostały Statuty Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia stające się prawem wewnętrznym wspólnoty i dodane do Reguł Wspólnych opracowanych przez drugiego Przełożonego Generalnego, ks. Almeras i dostarczonych do wszystkich domów przez trzeciego Generała - ks. Jolly.

Jako pierwszy dokonał podziału Wspólnoty na prowincje. W pierwszej kolejności erygował 14 prowincji, a w październiku 1718 utworzył kolejne 14 prowincji, w tym Prowincję Polski. Misjonarzom zalecał kanoniczne wizytacje domów Szarytek dokonywane z pieczołowitością. Nakreślił również reguły sprawowania urzędów w Domu Macierzystym (Superiorek, Dyrektorek Seminarium) oraz wyznaczył porządek dnia rekolekcji miesięcznych i rocznych.

W związku ze wzrostem powołań we Francji utworzył w 1724 cztery nowe seminaria interna.

W swoim ostatnim okólniku zwraca sie do Sióstr Miłosierdzia aby poświęciły się służbie zadżumionym. Zmarł 3 września 1735 w Paryżu.