Sections

100-lecie Misjonarzy w Brazylii: IX. Misje głoszone w latach 1975-1978

100-Brasil-Paszek-cover.jpg
Ks. Wiktor Paszek CM[*]

100-LECIE PRACY MISYJNEJ POLSKICH KSIĘŻY MISJONARZY
ŚW. WINCENTEGO A PAULO W BRAZYLII (1903–2003)
[**]



Misje głoszone w latach 1975-1978

Po wielu trudnościach i doświadczeniach Misjonarze osiągnęli pewną jedność i organizację w głoszeniu misji. Już nie jako pojedynczy amatorzy, ale ustanowiono stałą grupę misyjną złożoną z pięciu członków. Byli nimi księża: Wawrzyniec Biernacki, Władysław Serzysko, Wiktor Paszek, Mieczysław Lekent, Piotr Gryboś. W większych parafiach jak Mafra pomagali im ochotnicy Jak: Darci Joao Craco, Claudio Mikos, Marian Litewka, Józef Orlowski, Antonio Mika, Władysław Biernacki–Pro Euzebio Spiśla, Gerald Wałenga. Oprócz nich brali udział w misjach także klerycy naszego seminarium z Kurytyby. Organizowali grupy liturgiczne, Uczyli śpiewać z młodzieżą i dawali lekcje katechezy dla dzieci.

Praca duszpasterska na parafii w Brazylii różni się od pracy na parafii w kraju najbardziej chyba w tym: ksiądz misjonarz nie ma miejsca stałego ale codziennie jedzie do innego. Bo chociaż w kraju też są parafie, które mają wiele kościołów filialnych, ale ksiądz może codziennie wrócić na noc do swego domu, na plebanię. Tymczasem w Brazylii na wizytę duszpasterską wyjeżdża się często na kilka tygodni a nawet i dłużej. Te podróże planuje się miesiąc wcześniej i trudno brać pod uwagę prognozę pogody, ani nie jeździ się tylko po drogach asfaltowych czy bitych, ale po drogach terenowych: piaszczystych lub gliniastych, kamienistych lub błotnistych, wszelkiego rodzaju pojazdami, łódkami po zatokach, czy rzekach lub kajakami po kanałach lub strumykach a w końcu pieszo z plecakiem lub torbami. Młodzi mogą to uważać za turystykę. Tylko, że turysta może się rozbić kiedy chce i odpoczywać jak długo mu się podoba.

Misjonarz musi dotrzeć do celu przeznaczenia w dzień i w godzinę wyznaczoną już przed miesiącem, bo jeśli się spóźni, to nie znajdzie już wiernych, a co będzie z chrztami, albo ze ślubami nowożeńców, którzy tam czekają na księdza? A kiedy i jak wyznaczy im następną wizytę? Gdybym miał reportera z kamerą ze sobą w ciągu tych 39 lat mojego pobytu w Brazylii można by było nakręcić kilka filmów długometrażowych o wydarzeniach w podróżach misyjnych.

Pierwsi misjonarze zaczynali misję na koniu przemierzając dziesiątki a nieraz setki km przez pola i lasy: np. z Tomas Coelho do Alto Paraguaçu (150 km). A później na wozach lub w bryczkach jednokonnych, na dwóch kołach. Gdy przyszła motoryzacja, miało się lepiej i szybciej podróżować. Tak bywało póki samochód terenowy był nowy i miało się kierowcę, który znał drogi i miał doświadczenie w prowadzeniu po leśnych drogach i znał okoliczną ludność.

Miesiąc później pojechałem do Rio da Prata, ale już nie sam. Nie spotkałem już ludzi przy drodze, bo już zwieźli drewno na budowę, a deszcz popadał, tak, że droga była śliska, a woda wymyła głębokie rowy i jeep sam zjechał do rowu. Na szczęście miałem łopatę, którą zasypałem rów i zajechałem do kaplicy nieco spóźniony, ale ludzie jeszcze czekali, bo siostry, które tam mieszkały tak długo się z nimi modliły, aż przyjechałem. Rio da Prata już jest parafią od 1965 roku.

Do tej parafii należą kaplice nad rzeką Itajai. Można do nich dojechać w bród (gdy jest mało wody), albo promem (gdy wody przybywa). Kiedyś po burzy woda się tak podniosła, że dopiero po trzech dniach mogliśmy wyruszyć do następnej kaplicy.

Podróże misyjne przebiegają nie tylko po drogach polnych i leśnych, ale i po górach i serpentynach; drogach tak wąskich, że trzeba się zatrzymać i ustąpić miejsca pieszym, aby ich nie zepchnąć w przepaść.


poprzedni rozdział Wstęp i spis rozdziałów następny rozdział

[*] Ks. Wiktor Paszek CM - ur. w 1931 r.; do Zgromadzenia Misji wstąpił w 1949 r., święcenia kapłańskie w 1956 r. W 1960 - 1999 pracował w Brazylijskiej Prowincji Kurytyby (do 1969 była to Wice-Prowincja Polski w Kurytybie). Przez wszystkie lata w Brazylii był zaangażowany w głoszenie misji ludowych i rekolekcji w trzech stanach na południu Brazylii: Parana, Santa Catrina, Rio Grande do Sul

[**] publikacja wydana nakładem Wydawnictwa Instytutu Teologicznego Księży Misjonarzy w Krakowie w 2003 r.; ISBN 83-7216-333-2; projekt okładki i opracowanie graficzne, ks. Wacław Piszczek CM

[***] na temat innych misji zagranicznych, na których pracują polscy Misjonarze św Wincentego a Paulo można przeczytać na stronie internetowej SEKRETARIATU MISYJNEGO